ಶುಕ್ರವಾರ, ಮೇ 31, 2024

ಮಾತೆಯ ವಾತ್ಸಲ್ಯ - ಮಹಾಭಾರತದ ಒಂದು ಉಪಕಥೆ

ಮಾತೆಯ ವಾತ್ಸಲ್ಯ


ಮಹಾಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉಪಕಥೆ ಬರುತ್ತದೆ. ವೇದವ್ಯಾಸರು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ಹೇಳುವ ಕಥೆ.
      ಒಮ್ಮೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕಾಮಧೇನುವು ಅಳುತ್ತಿತ್ತು.ಈ ವಿಷಯವು ತಿಳಿಯಲು, ಇಂದ್ರನು ಕಾಮಧೇನುವನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಕರೆಸಿ ಅನುಕಂಪದಿಂದ ಕೇಳಿದನು,"ಭದ್ರೆ! ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಿರುವೆ? ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಸೌಖ್ಯದಿಂದಿದ್ದಾರಷ್ಟೇ? ಮಾನವರಿಗೂ ಗೋವುಗಳಿಗೂ ಏನಾದರೂ ಆಪತ್ತು ಉಂಟಾಗಿರುವುದೇ? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಶದವಾಗಿ ಹೇಳು!ಅಳಬೇಡ!"
     ಅದಕ್ಕೆ ಕಾಮಧೇನುವು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಭೂಮಿಯ ಕಡೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾ,"ಅಲ್ಲಿ ನೋಡು ದೇವೇಂದ್ರ! ಕ್ರೂರಿಯಾದ ಆ ರೈತನು ದುರ್ಬಲನಾದ ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು (ಎತ್ತನ್ನು) ಹೇಗೆ ಚಾವಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವನು! ನನ್ನ ಮಗನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಭಾರವಾದ ನೇಗಿಲನ್ನಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ! ದುರ್ಬಲನಾದ ನನ್ನ ಮಗನು ಅದನ್ನು ಎಳೆಯಲಾರದೇ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಸಾಯುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ! ಆದರೆ ಆ ರೈತನು ಅವನನ್ನು ಬಿಡದೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಡೆದು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ! ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕೃಪಾವಿಷ್ಟವಾಗಿ ಉದ್ವಿಗ್ನವಾಗುತ್ತಿದೆ! ಆದರೆ ನೇಗಿಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ನನ್ನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಗನು ಹಾಗಿಲ್ಲ! ಅವನು ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು ನೇಗಿಲನ್ನು ಎಳೆಯಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದಾನೆ! ಆದರೆ ಇವನ ದುರವಸ್ಥೆ ನೋಡು! ಇವನು ಅಲ್ಪಬಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ! ಕೃಶ ನಾಗಿದ್ದಾನೆ! ನರನಾಡಿಗಳು ಕಾಣುವಂತಾಗಿದ್ದಾನೆ! ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಭಾರವನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ! ಇವನನ್ನು ಕಂಡು ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಇಂದ್ರ! ಪದೇ ಪದೇ ಇವನಿಗೆ ಏಟುಗಳೂ ಬೀಳುತ್ತಿವೆ! ಆ ಭಾರವನ್ನು ಇವನಿಗೆ ಎತ್ತಲಾಗದು ಇಂದ್ರ! ನೋಡು!" ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
       ಅದಕ್ಕೆ ಇಂದ್ರನು,"ಎಲೈ ಕಾಮಧೇನುವೇ! ಇದೇ ರೀತಿ ನಿನ್ನ ಸಾವಿರಾರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದಿನವೂ ನೇಗಿಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ! ಆದರೆ ಈ ಒಬ್ಬ ಮಗನ ವಿಷಯದಲ್ಲೇಕೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಶೋಕಿಸುತ್ತಿರುವೆ?" ಎಂದನು.
       ಆಗ ಕಾಮಧೇನುವು ಹೇಳಿತು,"ಶಕ್ರ! ನನಗಿರುವ ಸಾವಿರಾರು ಪುತ್ರರ ಮೇಲೆಯೂ ನನಗೆ ಸಮಾನವಾದ ವಾತ್ಸಲ್ಯವಿದೆ! ಆದರೆ ದೈನ್ಯದಿಂದಿರುವ ಮಗನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ದಯೆಯುಂಟಾಗುತ್ತದೆ!"
       ಕಾಮಧೇನುವು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸರಿಯೆನಿಸಿತು.ಪುತ್ರನು ತಾಯಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಕೂಡಲೇ ಆ ರೈತನು ಉಳುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶದ ಮೇಲೆ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಮಳೆಗರೆದನು! ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಉಳಲಾಗದೇ ಕಾಮಧೇನುವಿನ ಪುತ್ರನಾದ ಆ ಎತ್ತಿಗೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು.
      ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನಿಗೆ ವೇದವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ವಾತ್ಸಲ್ಯವಿರುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲವಾದರೂ ದುರ್ಬಲರಾದ ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ದಯೆಯಿರಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದರು.ಅವನೂ ಪಾಂಡುವೂ ವಿದುರನೂ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳೇ ಆದರೂ, ಅವನಿಗೆ ನೂರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದು ಪಾಂಡುವಿಗೆ ಕೇವಲ ಐವರು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದು ಆ ಐವರೂ ಕಾಡುಪಾಲಾಗಿ ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ತಮಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಿಂತೆಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತಿಸಂಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಬೋಧಿಸಿದರು.
     ತಾಯಂದಿರು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ,ಆರೈಕೆ ನೀಡುವಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು.ಆದರೆ ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭೇದಭಾವ ಇರದೇ ಆ ಮಕ್ಕಳು ಯಾವುದೋ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ವಿಶೇಷ ಅಕ್ಕರೆ ತೋರಿರಬಹುದು.ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಈ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರವಾದ ಕಥೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ತಾಯಂದಿರ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು!

ಚಿತ್ರ: ಗೂಗಲ್ ಕ್ರಿಯೇಟಿವ್ ಕಾಮನ್ಸ್

ಚಂದ್ರನ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳು

ಚಂದ್ಚನ ಕೆಲವು ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ.ಚಂದ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಅಂಶದಿಂದ ಅತ್ರಿ,ಅನಸೂಯೆಯರಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗ.ಇನ್ನೊಂದು ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ(ಕಲ್ಪವೆಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನ.ಪ್ರತಿ ಕಲ್ಪದಲ್ಲೂ ಹೊಸ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ,ಹಾಗೂ ಕಲ್ಪದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯವಾಗುತ್ತದೆ). ಸಮುದ್ರಮಥನ ಮಾಡಿದಾಗ ಹುಟ್ಟಿದವನು.ದೇವತ್ವವನ್ನೂ ಗ್ರಹತ್ವವನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಚಂದ್ರನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದ್ದು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಲೋಕವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೆಳಗುತ್ತಾ ಲತೌಷಧಿಗಳನ್ನು ವರ್ಧಿಸುವನು.ಅವನು ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ರಾಜನೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಡೆಯನೂ ಆದನು.ಅವನಿಗೆ ಗ್ರಹಣ ಏಕಾಗುವುದೆಂದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದದ್ದೇ ಇದೆ.ಸಮುದ್ರಮಥನದಲ್ಲಿ ಅಮೃತವು ಬಂದಾಗ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವು ಮೋಹಿನಿಯ ರೂಪ ತಾಳಿ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಮೋಹಿತರನ್ನಾಗಿಸಿ,ಅವರನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿ ಕೂರಿಸಿ,ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಮೃತವನ್ನು ಹಂಚುತ್ತಾ ದೈತ್ಯರನ್ನು ವಿಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು.ಆಗ ರಾಹುವೆಂಬ ದೈತ್ಯನು ದೇವತೆಯ ವೇಷದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಕುಳಿತು ಅಮೃತಪಾನ ಮಾಡಿಬಿಡಲು,ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರು ಇದನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಂಕೇತಿಸಿ ತೋರಿಸಿದರು.ಕುಪಿತನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನ ಚಕ್ರದಿಂದ ರಾಹುವಿನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.ಆದರೆ ಅಮೃತ ಕುಡಿದಿದ್ದ ರಾಹುವು ಸಾಯದೇ ರಾಹು,ಕೇತುಗಳೆಂಬ ಎರಡು ಗ್ರಹಗಳಾಗಿ,ಸೂರ್ಯ,ಚಂದ್ರರ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಆಗಾಗ ಅವರನ್ನು ನುಂಗುವನು.ಆಗ ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಕಳಿಸಲು ಅವನು ಅವರನ್ನು ಬಿಡುವನು.ಇದೇ ಗ್ರಹಣ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ.ಇದು ಮಹಾಭಾರತದ ಆದಿಪರ್ವದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಥೆ.ನುಂಗುವನು ಎಂದರೆ ಆವರಿಸುವನು ಎಂದೂ ಅರ್ಥ ಬರುತ್ತದೆ.ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ರಾಹುವು ಬಂದಾಗ ವಿಷ್ಣುವು ಕಳಿಸುವ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಾತ್ರ ಸೂರ್ಯ,ಚಂದ್ರರನ್ನು ಮರೆ ಮಾಡಿ ಹೋಗುವನೆಂದಿದೆ.ಅಲ್ಲದೇ ರಾಹು,ಕೇತುಗಳು ಛಾಯಾಗ್ರಹಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.ಹಾಗಾಗಿ,ವಿಜ್ಞಾನವು ಹೇಳುವ ನೆರಳಿನ ವಿಷಯವೇ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಾರಸ್ಯವಾದ ಕಥಾರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ.
         ಚಂದ್ರನಿಗೆ ದಕ್ಷಪ್ರಜಾಪತಿಯು ತನ್ನ ಐವತ್ತು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಪೈಕಿ,ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮದುವೆಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನು.ಈ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ಕನ್ಯೆಯರೇ ಇಪ್ಪತ್ತೇಳು ನಕ್ಷತ್ರಾಭಿಮಾನಿ ದೇವತೆಗಳು.ಆದರೆ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಅವರೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ರೋಹಿಣಿಯನ್ನು ಕಂಡರೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ.ರೋಹಿಣಿಯೂ ತನ್ನ ಕಲಾಚಾತುರ್ಯಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.ಹಾಗಾಗಿ ಚಂದ್ರನು ಅವಳ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾ ಇತರರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟ.ಆಗ ಇತರ ಪತ್ನಿಯರು ತಮ್ಮ ತಂದೆ ದಕ್ಷನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ದೂರಿತ್ತರು.ದಕ್ಷನು ಅಳಿಯ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಕರೆದು ಎಲ್ಲ ಪತ್ನಿಯರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂದು ಎರಡು ಬಾರಿ ಆದೇಶಿಸಿದನು.ಆದರೆ ಚಂದ್ರನು ಪುನಃ ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ನಡತೆಯನ್ನೇ ಮುಂದುವರಿಸಿದನು.ದಕ್ಷಪುತ್ರಿಯರು ಪುನಃ ತಮ್ಮತಂದೆಯ ಬಳಿ ದೂರಿಡಲು,ಕುಪಿತನಾದ ದಕ್ಷನು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಯಕ್ಷ್ಮಕ್ಷಯರೋಗ ಬರಲೆಂದು ಶಾಪವಿತ್ತನು!ಇದರಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾ ಓಷಧಿ,ಲತೆಗಳಿಗೆ ಅವನ ಬೆಳಕಿಲ್ಲದಂತಾಗಿ ಅವು ಸೊರಗಿ,ಅವುಗಳಿಲ್ಲದೇ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಮನುಷ್ಯರೂ ಸೊರಗಿ,ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಸಮಸ್ಯೆ ತಟ್ಟಿತು!ಯಜ್ಞಯಾಗಗಳಿಲ್ಲದೇ ಅವರಿಗೆ ಹವಿಸ್ಸಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು!ದೇವತೆಗಳು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾ ಮೂಲ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡು ದಕ್ಷನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಶಾಪವನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಬೇಡಿದರು.ದಕ್ಷನು ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಪತ್ನಿಯರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದರೆ ಶಾಪವನ್ನು ಮಾರ್ಪಡಿಸುವೆನೆಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ಶಿವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಸರಸ್ವತೀನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ತನ್ನ ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನೆಂದು ಹೇಳಿದನು.ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿದರೆ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಹದಿನೈದು ದಿನಗಳು ವರ್ಧಿಸುವನೆಂದು ಹೇಳಿದನು.ಅಂತೆಯೇ ಚಂದ್ರನು ಒಪ್ಪಿ ಶಿವಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ಸರಸ್ವತೀನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ರೋಗಮುಕ್ತನಾಗಿ ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು.ದಕ್ಷನು ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೆಂದಿಗೂ ಅವಮಾನಿಸಬಾರದೆಂದು ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದನು.ಚಂದ್ರನು ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದ ಸ್ಥಳ,ಪ್ರಭಾಸ ಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.ಆದರೆ ದಕ್ಷನು ಮಾಡಿದ ಶಾಪದ ಮಾರ್ಪಾಟಿನಿಂದ ಈಗಲೂ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಲೂ ವರ್ಧಿಸುತ್ತಲೂ ಇರುವನು.ಈ ಕಥೆ ಮಹಾಭಾರತದ ಶಲ್ಯಪರ್ವದಲ್ಲಿ ಬಲರಾಮನು ತಾನು ಮಾಡಿದ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ವಿಷಯ ಹೇಳುವಾಗ ಬಂದಿದೆ.ಆದರೆ ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಕಥೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾಗಿದೆ.ಶಾಪಗ್ರಸ್ತನಾದ ಚಂದ್ರನು ಶಿವನನ್ನು ಮೊರೆಹೋಗಲು,ದಯಾಮಯನಾದ ಶಿವನು ಚಂದ್ರನನ್ನು ತನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.ಇದರಿಂದ ಚಂದ್ರನು ನಿಶ್ಚಿಂತನಾದನು.ಆದರೆ,ಚಂದ್ರನ ಪತ್ನಿಯರು ಪತಿಯಿಲ್ಲದಂತಾಗಿ ಪುನಃ ದಕ್ಷನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ತಮಗೆ ಪತಿಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಕೆಂದು ಬೇಡಿದರು.ದಕ್ಷನು ಶಿವನ ಬಳಿ ಬಂದು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದೂ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಶಾಪ ಕೊಡುವೆನೆಂದನು.ಶರಣಾಗತನನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಶಿವನು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದನು.ದಕ್ಷನು ಕೋಪದಿಂದ ಶಾಪ ಕೊಡಲು ಉದ್ಯುಕ್ತನಾಗಲು,ಶಿವನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು(ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತಪುರಾಣದ ಪ್ರಕಾರ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವವನು ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ).ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಶಿವನಿಗೆ ಕೋಪಿಷ್ಠನಾದ ದಕ್ಷನಿಗೆ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಕೊಟ್ಟುಬಿಡಲು ಹೇಳಿದನು.ಆದರೆ ಶಿವನು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.ಕೊನೆಗೆ ಕೃಷ್ಣನು ಚಂದ್ರನನ್ನು ಹೋಳು ಮಾಡಿ ರೋಗಮುಕ್ತನಾದ ಭಾಗವನ್ನು ಶಿವನ ಬಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟು ರೋಗಿಯಾದ ಭಾಗವನ್ನು ದಕ್ಷನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ!ರೋಗಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸರಿಪಡಿಸುವುದೆಂದು ದಕ್ಷನೂ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಬೇಡಲು ಕೃಷ್ಣನು,ಚಂದ್ರನು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀಣಿಸುವನೆಂದು ಪರಿಹಾರ ಹೇಳಿದನು.
           ಚಂದ್ರನು ರಾಜಸೂಯ ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ರಾಜನಾಗಲು,ಅಹಂಕಾರಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅನೇಕ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕಾಮಿಸಿದನು.ತನ್ನ ಗುರುವಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯ ಪತ್ನಿ ತಾರೆಯನ್ನೂ ಕಾಮಿಸಿ,ಅವಳೂ ಅವನನ್ನು ಮೋಹಿಸಲು ಅವಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಅವನಿಗೆ ಶಾಪ ಕೊಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲು ಅದು ಅವನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲೇ ಇಲ್ಲ!ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಚಂದ್ರನು ಕೊಡಲೂ ಇಲ್ಲ.ಆಗ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿದನು.ಚಂದ್ರನು ಶುಕ್ರಾಚಾರ್ಯನ ಮೊರೆಹೋಗಲು,ಶುಕ್ರನು ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ ಅವನ ಕಡೆ ನಿಂತನು.ಹೀಗೆ ದೇವಾಸುರ ಸಂಗ್ರಾಮವೇ ನಡೆದು,ಅದು ತಾರಕಾಮಯ ಯುದ್ಧವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.ಅದು ತಾರಕಕ್ಕೇರಲು,ಬ್ರಹ್ಮನು ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಚಂದ್ರನಿಗೆ ತಾರೆಯನ್ನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲು ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದನು.ಚಂದ್ರನು ಒಪ್ಪಿ ತಾರೆಯನ್ನು ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.ಆಗ ಅವಳು ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿರಲು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯು ಅದು ಚಂದ್ರನ ಗರ್ಭವೆಂದು ತಿಳಿದು,ಕೂಡಲೇ ಅದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕೆಂದೂ ಹೇಳಿದನು.ತಾನು ಅವಳಿಗೇನೂ ಶಾಪ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದೂ ತಾನಿನ್ನೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ಸಂತಾನ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದೂ ಹೇಳಿ ಆಶ್ವಾಸನೆ ಕೊಟ್ಟನು.ಆಗ ತಾರೆ ತನ್ನ ಗರ್ಭವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಲು ಕಾಂತಿಯುಕ್ತವಾದ ಗಂಡು ಮಗು ಜನಿಸಿತು!ಅದರ ಕಾಂತಿ ನೋಡಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೂ ಚಂದ್ರನು ಅದು ತನ್ನ ಮಗು ಎಂದು ಜಗಳವಾಡಿದರು!ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಋಷಿಗಳೂ ಕೇಳಿದರೂ ತಾರೆಯು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.ಕೊನೆಗೆ ಮಗುವೇ ಕುಪಿತಗೊಂಡು ಕೇಳಿತು!ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಕೇಳಲು ಚಂದ್ರನದು ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.ಕೂಡಲೇ ಚಂದ್ರನು ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ,ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿದ್ದ ಮಗುವಿಗೆ ಬುಧ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟನು.ಮುಂದೆ ಬುಧನು ವೈವಸ್ವತ ಮನುವಿನ ಪುತ್ರಿ ಇಳೆಯನ್ನು ವರಿಸಿ ಪುರೂರವನಿಗೆ ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟನು.ಹೀಗೆ ಚಂದ್ರವಂಶ ಆರಂಭವಾಯಿತು.ಪುರೂರವನಿಂದ ಆಯು,ಆಯುವಿನಿಂದ ನಹುಷ-ಯಯಾತಿ-ಪೂರು,ಅವನಿಂದ ಪೌರವ ವಂಶ,ಅದರಲ್ಲಿ ದುಷ್ಯಂತ-ಭರತ,ಮುಂದೆ ಸಂವರಣ,ಅವನಿಂದ ಕುರು,ಅವನಿಂದ ಕುರುವಂಶ ಅಥವಾ ಕೌರವ ವಂಶ,ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಶಂತನು-ಭೀಷ್ಮ,ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯ-ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಪಾಂಡು,ಅನಂತರ ಕೌರವರೂ ಪಾಂಡವರೂ ಚಂದ್ರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು.ಯಯಾತಿಯ ಒಬ್ಬ ಮಗನಾದ(ಯಯಾತಿಗೆ ಐದು ಮಕ್ಕಳು) ಯದುವಿನಿಂದ ಯಾದವ ವಂಶ ಆರಂಭವಾಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವತರಿಸಿದನು.ಹೀಗೆ ಶ್ರೀರಾಮನು ಸೂರ್ಯವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಚಂದ್ರವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದನು.ಭಾಗವತ,ವಿಷ್ಣುಪುರಾಣಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಥೆ ಬರುತ್ತದೆ.
            ಹೀಗೆ,ಚಂದ್ರನ ಕುರಿತಾದ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳು ಸ್ವಾರಸ್ಯವಾಗಿವೆ.

ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಡೆಯಬಲ್ಲೆನೆಂದ ಜಟ್ಟಿ -ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಜಾನಪದ ಕಥೆ

ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಡೆಯಬಲ್ಲೆನೆಂದ ಜಟ್ಟಿ

ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಜಾನಪದ ಕಥೆ

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಲಬಾರು ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ನಂದನೆಂಬ ರಾಜನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು.ಒಂದು ದಿನ,ಒಬ್ಬ ಜಟ್ಟಿಯು ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದು ಹೇಳಿದ,"ಮಹಾರಾಜ!ನನಗೆ ಮಲ್ಲಯುದ್ಧವೇ ಮೊದಲಾದ ಹಲವಾರು ವಿದ್ಯೆಗಳು ಗೊತ್ತು!ಕ್ರೂರ ಮೃಗಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಕಾದಾಡಬಲ್ಲೆ!ಒಂದು ಬೆಟ್ಟವನ್ನೇ ಹೊತ್ತು ನಡೆಯಬಲ್ಲೆ!ಆದರೆ ನನ್ನ ವಿದ್ಯೆ,ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮಂಥ ರಾಜರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಬೇರಾರೂ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸರು!ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ!ನನಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಸಂಬಳ ಕೊಟ್ಟು ಕೆಲಸಕ್ಕಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಕೋರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ!"
       ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಇಂಥ ಒಬ್ಬ ಬಲಶಾಲಿ ಉಪಯುಕ್ತನಾದಾನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ತಿಂಗಳಿಗೆ ನೂರು ಪಗೋಡಗಳ(ಪಗೋಡ ಎಂಬುದು ಹಣದ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಅಳತೆ) ಸಂಬಳ ಕೊಡಲು ಒಪ್ಪಿ ಅವನನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕಿಟ್ಟುಕೊಂಡ.
       ಆ ನಗರದ ಬಳಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವಿತ್ತು.ಆ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕ್ರೂರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ವಾಸವಾಗಿದ್ದು ಊರಿನ ಜನರಿಗೆ ಬಹಳ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವು.ರಾಜನು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ತಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಹೊಸ ಜಟ್ಟಿಯಿಂದ ಪರಿಹರಿಸಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಅವನನ್ನು ಕರೆದು ಹೇಳಿದನು,"ಅಯ್ಯೋ ಜಟ್ಟಿಯೇ! ನೀನು ಬೆಟ್ಟವನ್ನೇ ಹೊತ್ತು ನಡೆಯಬಲ್ಲೆನೆಂದು ಹೇಳಿದೆಯಷ್ಟೇ?ಈಗ ನೋಡು!ನಮ್ಮ ನಗರದ ಹೊರವಲಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವಿದ್ದು ,ಅದರಲ್ಲಿನ ಕ್ರೂರ ಮೃಗಗಳು ಆಗಾಗ ಊರೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಜನರಿಗೆ ಬಹಳ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುತ್ತಿವೆ!ಹಾಗಾಗಿ ನೀನು ಆ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ನಿನ್ನ ಹೆಗಲಿನ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ದು ಬೇರೆಲ್ಲಾದರೂ ಇರಿಸಿ ಬಾ!"
       ಜಟ್ಟಿಯು ಆಗಲೆಂದು ಒಪ್ಪಿದ.ಮರುದಿನ,ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳು,ಪುರೋಹಿತರು,ಮತ್ತು ಒಂದು ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಆ ಬೆಟ್ಟದಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ.ಆಗ ಜಟ್ಟಿಯು ತನ್ನ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನೂ ತಲೆಗೆ ರುಮಾಲನ್ನೂ ಕಟ್ಟಿ ನಿಂತ.ಆದರೆ ಮುಂದುವರೆಯಲಿಲ್ಲ.ಅವನೇಕೆ ಬೆಟ್ಟವನ್ನೆತ್ತದೇ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆಂದು ರಾಜನು ಕೇಳಿದ.ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಜಟ್ಟಿಯು ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ,"ಮಹಾರಾಜ!ನಾನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದಾಗ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ನಡೆಯಬಲ್ಲೆನೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ.ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಬಲ್ಲೆನೆಂದು ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲವಷ್ಟೇ?ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ಆ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಎತ್ತಿ ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲು ಹೇಳಿ!ಅನಂತರ ನಾನದನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತೇನೆ!" ಎಂದನು!
       ರಾಜನಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ!

ಮಂಗಳವಾರ, ಮೇ 28, 2024

ಮುತ್ತತ್ತಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸ್ಥಳಪುರಾಣ

ಮುತ್ತತ್ತಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸ್ಥಳಪುರಾಣ

     ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ,ರಾಮ,ಸೀತೆಯರ  ಲೀಲಾವೈಭವವನ್ನು ಸಾರುವ ಹಲವಾರು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮುತ್ತತ್ತಿಯೂ ಒಂದು.ಹನುಮಂತನು ಆರಾಧ್ಯದೈವವಾಗಿರುವ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರ,ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಸುಮಾರು ೧೩೦ ಕಿ.ಮೀ.ದೂರದಲ್ಲಿ ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮಳವಳ್ಳಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿದೆ.ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕನಕಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಸಾತನೂರಿನ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಹೋದರೆ ಹಲಗೂರು ಎಂಬ ಹಳ್ಳಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ,ಹಾಗೂ ಇಲ್ಲಿಂದ ಸುಮಾರು ೨೫ ಕಿ.ಮೀ.ದೂರದಲ್ಲಿ ಮುತ್ತತ್ತಿ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ.ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಚೆನ್ನಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಲಗೂರಿಗೆ ಹೋಗಿಯೂ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರ ತಲುಪಬಹುದು.ಕಾವೇರಿ ವನ್ಯಧಾಮ ಎಂಬ ಹಸಿರಾದ,ದಟ್ಟವಾದ,ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಪ್ರಕೃತಿ ರಮ್ಯ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಈ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಿದೆ.ಇಲ್ಲಿ ಜುಳಜುಳನೆ ಹರಿಯುವ ಕಾವೇರಿ ನದಿ ನಯನಮನೋಹರವಾಗಿದೆ.
         ಇಲ್ಲಿ ಆಂಜನೇಯಸ್ವಾಮಿಯ ಪುಟ್ಟ ಗುಡಿಯಿದ್ದು,ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿರುವ ಕಪ್ಪು ಶಿಲೆಯ ಆಂಜನೇಯನ ಸುಂದರ ವಿಗ್ರಹವಿದೆ.ಇಲ್ಲಿ ಆಂಜನೇಯನಿಗೆ ಮುತ್ತೆತ್ತರಾಯ,ಅಥವಾ ಮುತ್ತತ್ತಿರಾಯ ಎಂದು ಹೆಸರು.ಈ ಹೆಸರು ಬರಲು ಕಾರಣವಾದ ಕಥೆಯೇ ಇಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳಪುರಾಣ.ಅದೇ ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಮುತ್ತತ್ತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬರಲೂ ಕಾರಣ.ಅದು ಹೀಗಿದೆ-
        ಶ್ರೀರಾಮ,ಲಕ್ಷ್ಮಣರು ಲಂಕೆಗೆ ಹೋಗಿ ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಂದು ಸೀತೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಅವಳೊಡನೆ ಅಯೋಧ್ಯೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ,ಈ ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಹೋದರಂತೆ.ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಈ ಸುಂದರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ವಿಶ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆನಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ನಿಂತರು.ಇಡೀ ಕಪಿಸೇನೆಯೂ ವಿಶ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತು.ಸೀತೆಗಂತೂ ಈ ಸ್ಥಳ ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿನ ರಮ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮೈಮರೆತಳು.ಒಬ್ಬಳೇ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ನದಿಯ ಸೊಬಗನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ ತಂಪಾದ ಆಹ್ಲಾದಕರ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಳು.ಆಗ ಅವಳು ಧರಿಸಿದ್ದ ಮುತ್ತಿನ ಮೂಗುತಿಯು ಜಾರಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋಯಿತು!ಆದರೆ ಇದು ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ!ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಅವಳಿಗೆ ಮುತ್ತಿನ ಮೂಗುತಿಯು ಬಿದ್ದು ಹೋಗಿರುವುದರ ಅರಿವಾಗಿ ಬಹಳ ದುಃಖಗೊಂಡು ಅಳತೊಡಗಿದಳು.ಇದು ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿ,ಯಾರು ಹೀಗೆ ಅಳುತ್ತಿರಬಹುದೆಂದು ಅಳುವಿನ ಶಬ್ದದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆ ಬಂದು ನೋಡಿ ಸೀತೆಯಿಂದ ಅಳುವಿನ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.ಅನಂತರ,"ಇಷ್ಟೇಯೇ?ಇದೀಗ ತರುತ್ತೇನೆ!"ಎಂದು ನದಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬಾಲವನ್ನು ಇಳಿಬಿಟ್ಟನು.ಆ ಬಾಲವನ್ನು ನೀಳವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿ ನದಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶೋಧಿಸಿ,ಮುಳುಗಿದ್ದ ಆ ಮುತ್ತಿನ ಮೂಗುತಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಸೀತೆಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.ಆಗ ಸೀತೆಯು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಹನುಮಂತನನ್ನು ಮುತ್ತೆತ್ತರಾಯ ಎಂದು ಹರಸಿದಳು.ಅಂದಿನಿಂದ ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಮುತ್ತೆತ್ತರಾಯ ಎಂದು ಹೆಸರಾಯಿತು.ಈ ಮುತ್ತೆತ್ತರಾಯನು ಇಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ ಕಾರಣ,ಈ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಮುತ್ತತ್ತಿ ಎಂದು ಹೆಸರಾಯಿತು.
    ಕನ್ನಡದ ಕಣ್ಮಣಿ,ವರನಟ,ಡಾ.ರಾಜಕುಮಾರರು,ಅವರು ತಂದೆ,ತಾಯಿಯರು ಈ ಮುತ್ತೆತ್ತರಾಯನ ಬಳಿ ಮಕ್ಕಳಾಗಲೆಂದು ಹರಸಿಕೊಂಡುದರಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಕಾರಣ,ಅವರಿಗೆ ಮುತ್ತುರಾಜನೆಂದು ಹೆಸರಿಡಲಾಯಿತು!ಅವರೇ ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಹಾಡಿರುವ,ಚಿ.ಉದಯಶಂಕರರು ರಚಿಸಿರುವ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಗೀತೆ,ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಸ್ಥಳಪುರಾಣವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ-
     ಎತ್ತಲೋ ಮಾಯವಾದ ಮುತ್ತಿನ ಮೂಗುತಿ ನೀನು
ಎತ್ತಿ ತಂದೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ರಾಯ
ಮುತ್ತೆತ್ತಿರಾಯ                              ||ಪ||
ಅಮ್ಮ ಸೀತಮ್ಮನ ಮುದ್ದು ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ 
ನಗೆಯ ತಂದೆಯಾ ಮಹನೀಯ......
ಮಾರುತಿರಾಯ                              ||ಅ.ಪ.||
          ಸೀತಮ್ಮ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಮೂಗುತಿಯ     ಹುಡುಕಾಡಿ
         ನಿನ್ನ ಕೂಗಿದಳೇನೋ ಹನುಮಂತರಾಯ
         ನೀರಲ್ಲಿ ಬಾಲ ಬಿಟ್ಟು ನದಿಯನ್ನೇ ಶೋಧಿಸಿದ
         ಎಂಥ ಶ್ರದ್ಧೆಯೋ ಮಹನೀಯ....ಹನುಮಂತರಾಯ
||೧||
        ಅಮ್ಮ ಸೀತಮ್ಮನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ 
        ಮುತ್ತೆತ್ತರಾಯನೆಂದು ಹರಸಿದಳೇನು
        ನಿನ್ನಂಥ ದಾಸನನು ಪಡೆದ ಆ ರಾಮನು
        ಎಂಥ ಭಾಗ್ಯವಂತನಯ್ಯಾ......ಮಾರುತಿರಾಯ
||೨||
        ನಿನ್ನಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ ನಿನ್ನಂತೆ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ
        ಏನೂ ಇಲ್ಲದ ಜೀವ ನನ್ನದು ಸ್ವಾಮಿ
        ನಿನ್ನೇ ನಾ ನಂಬಿ ಬಂದೆ ನೀನೇ ನನ್ನ ತಾಯಿತಂದೆ
        ಕಾಪಾಡುವ ಹೊಣೆಯು ನಿನ್ನದು ತಂದೆ ನಿನ್ನದು
||೩||

ಸೋಮವಾರ, ಮೇ 20, 2024

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತಗಳು -9

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತ

ಯಸ್ತು ಸಂಚರತೇ ದೇಶಾನ್ ಯಸ್ತು ಸೇವೇತ ಪಂಡಿತಾನ್|
ತಸ್ಯ ವಿಸ್ತಾರಿತಾ ಬುದ್ಧಿಸ್ತೈಲಬಿಂದುರಿವಾಂಭಸಿ||

ಯಾರು ದೇಶ,ವಿದೇಶಗಳನ್ನು ಸಂಚರಿಸುವನೋ ಹಾಗೂ ಪಂಡಿತರನ್ನು ಸೇವಿಸುವನೋ,ಅವನ ಬುದ್ಧಿಯು,ನೀರಿನಲ್ಲಿನ ಎಣ್ಣೆಯ ಬಿಂದುವಿನಂತೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.
           ಒಂದು ಎಣ್ಣೆಯ ಬಿಂದು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದರೆ ಅದು ಹಾಗೆಯೇ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.ಹರಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.ಹಾಗೆಯೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ದೇಶ,ವಿದೇಶಗಳನ್ನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ,ಆಚಾರ,ವಿಚಾರಗಳು ಪರಿಚಿತವಾಗುತ್ತಾ ಅವನ ಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.ಅಂತೆಯೇ ಅವನು ಪಂಡಿತರ ಸಹವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವರನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವರಿಂದ ಅನೇಕ ವಿಚಾರಗಳು ತಿಳಿಯುತ್ತಾ ಅವನ ಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದೂ ಪಂಡಿತರನ್ನು ಸೇವಿಸಿದಂತೆಯೇ.ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಪಂಡಿತರಷ್ಟೇ!ಹೀಗೆ ದೇಶ ಸುತ್ತುವುದರಿಂದ,ಪಂಡಿತರನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ,ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದರಿಂದ,ಒಬ್ಬನ ಜ್ಞಾನ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.ಈ ಸುಭಾಷಿತವನ್ನು  'ದೇಶ ಸುತ್ತು,ಕೋಶ ಓದು' ಎಂಬ ಕನ್ನಡ ಗಾದೆಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು.

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತಗಳು -8

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತ

ಉದಯೇ ಸವಿತಾ ರಕ್ತ‌: ರಕ್ತಶ್ಚಾಸ್ತಮಯೇ ತಥಾ।
ಸಂಪತ್ತೌ ಚ ವಿಪತ್ತೌ ಚ ಮಹತಾಮೇಕರೂಪತಾ।।

ಉದಯಿಸುವಾಗಲೂ ಅಸ್ತಮಿಸುವಾಗಲೂ ಸೂರ್ಯ ಕೆಂಪಗಿರುತ್ತಾನೆ.ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಪತ್ತು ಬಂದಾಗಲೂ ವಿಪತ್ತು ಬಂದಾಗಲೂ ಮಹಾತ್ಮರು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಿರುತ್ತಾರೆ.

ಹಿಂದೆಯೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಬಹಳಷ್ಟು ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದರು.ಈ ಸುಭಾಷಿತ ರಲ್ಲೂ ಅಂಥದ್ದೇ ಒಂದು ಸೊಗಸಾದ ಪಾಠವಿದೆ.ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುವಾಗ ಹಾಗೂ ಅಸ್ತಮಿಸುವಾಗ,ಎರಡೂ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಂಪಗಿರುತ್ತಾನೆ.ಮಹಾತ್ಮರ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಇದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗಿದೆ.ಅವರೂ ಸಂಪತ್ತು ಬಂದಾಗ ಹಾಗೂ ವಿಪತ್ತು ಬಂದಾಗ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಿರುತ್ತಾರೆ.ಕೆಲವರು ಕೆಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುತ್ತಾ ಸರಳ ಸ್ವಭಾವದ ಸ್ನೇಹಜೀವಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಸಂಪತ್ತು ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ.ಆದರೆ ಮಹಾತ್ಮರು ಹಾಗಲ್ಲ.ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟಕ್ಕೇರಿದರೂ ತಮ್ಮ ಬಂಧು,ಮಿತ್ರರನ್ನೂ ನಂಬಿದವರನ್ನೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.ಅಹಂಕಾರ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ.ಇದಕ್ಕೆ ನಾವು ಭಾಗವತ,ಮಹಾಭಾರತಗಳಲ್ಲಿ ಉದಾಹರಣೆಗಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದು.ಕೃಷ್ಣನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವಾಗ ಸುಧಾಮನಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯವಾದ ಗೆಳೆಯನಾಗಿದ್ದನೋ,ಅನಂತರ ಅವನು ದ್ವಾರಕಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ಐಶ್ವರ್ಯಸಂಪನ್ನನಾಗಿದ್ದಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯನಾಗಿದ್ದ.ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಸುಧಾಮನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಆದರದಿಂದ ಉಪಚರಿಸಿದ.ಸುಧಾಮನು ಬೇಡವೆಂದು ಉಪೇಕ್ಷೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ದ್ರುಪದನು ಅದೇ ರೀತಿ ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನ ಗೆಳೆಯನಾಗಿದ್ದು,ತಾನು ರಾಜನಾದಾಗ ದ್ರೋಣನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವೆನೆಂದು ಮಾತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಮುಂದೆ ರಾಜನಾದಾಗ,ಬಹಳ ಬಡವನಾಗಿದ್ದ ದ್ರೋಣನು ಅವನು ಬಳಿ ಬಂದು ತಾನು ಅವನ ಮಿತ್ರನೆಂದು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ ಸಹಾಯ ಯಾಚಿಸಿದಾಗ,ದ್ರುಪದನು,ಸ್ನೇಹವೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಸಮಾನ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿರುತ್ತದೆಂದು ಅವನನ್ನು ಜರಿದು ಓಡಿಸಿದ.ಹೀಗೆ ಸಂಪತ್ತು ಬಂದಾಗ ಅವನು ಬದಲಾಗಿಬಿಟ್ಟ.ಅಂತೆಯೇ, ವಿಪತ್ತು ಬಂದಾಗಲೂ ತಾಳ್ಮೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಗುಣವನ್ನು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.ಅದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಸ್ಯಮಂತಕ ಮಣಿಯ ಪ್ರಸಂಗ.ಸತ್ರಾಜಿತನ ತಮ್ಮನಾದ ಪ್ರಸೇನನು ಸ್ಯಮಂತಕ ಮಣಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿಂಹದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಅವನು ಹಿಂದಿರುಗದಿರಲು,ಸತ್ರಾಜಿತನು ಕೃಷ್ಣನೇ ಮಣಿಯ ಆಸೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನು ಕೊಂದು ಮಣಿಯನ್ನು ಕದ್ದಿರಬೇಕೆಂದು ಅವನ ಮೇಲೆ ಅಪವಾದ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ.ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಮಣಿ,ಸಾಮಂತನಾದ ಅವನ ಬಳಿಯ ಬದಲು ರಾಜನಾದ ಉಗ್ರಸೇನನ ಬಳಿಯಿದ್ದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ಹಿಂದೆ ಕೇಳಿರುತ್ತಾನೆ.ಆದರೆ ಮಣಿಯನ್ನು ಕೊಡಲು ಒಪ್ಪಿರದ  ಸತ್ರಾಜಿತನು,ಈಗ ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಅಪವಾದ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ.ಯಾರೂ ಕೃಷ್ಣನ ಪರವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ.ಯಾದವರನ್ನು ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಾಪಾಡಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಇಂದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ವಿಪತ್ತೇ ಆಗಿತ್ತು!ಆದರೂ ಅವನು ಅಳದೇ,ತಾಳ್ಮೆಗೆಡದೇ,ಸಮಾಧಾನಚಿತ್ತನಾಗಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖರೊಂದಿಗೆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ,ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಸೇನನ ಹೆಣವನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದ ಹೆಣವನ್ನೂ ಕರಡಿಯ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಅವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ,ಕರಡಿರಾಜ ಜಾಂಬವಂತನ ಗುಹೆ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.ಸಿಂಹವನ್ನು ಕೊಂದು ಅದರ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಮಣಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಜಾಂಬವಂತನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿ ಮಣಿಯನ್ನು ತಂದು ತನ್ನ ಅಪವಾದವನ್ನು ತೊಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.ಹೀಗೆ, ಮಹಾತ್ಮರು ಸಂಪತ್ತು ಬರಲಿ, ವಿಪತ್ತು ಬರಲಿ,ಒಂದೇ ರೀತಿ ಶಾಂತವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.ಎಲ್ಲರೂ ಹಾಗಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತಗಳು -7

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತ

ಏಕೋsಪಿ ಗುಣವಾನ್ ಪುತ್ರೋ ನಿರ್ಗುಣೈ: ಕಿಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ|
ಏಕಶ್ಚಂದ್ರಸ್ತಮೋ ಹಂತಿ ನಕ್ಷತ್ರೈ: ಕಿಂ ಪ್ರಯೋಜನಂ||

ಗುಣವಂತನಾದ ಒಬ್ಬ ಪುತ್ರನಿದ್ದರೂ ಸಾಕು.ಗುಣಹೀನರಾದ ಅನೇಕ ಪುತ್ರರಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?ಒಬ್ಬ ಚಂದ್ರನು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ನಾಶ  ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.ಅನೇಕ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?

ಅನೇಕ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿದ್ದರೂ ಅವು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡಲಾರವು.ಆದರೆ ಒಬ್ಬನೇ ಆದ ಚಂದ್ರನಿಂದ ಅದು ಸಾಧ್ಯ.ಹಾಗೆಯೇ ಗುಣಹೀನರಾದ ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರೆ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ.ಅವರಿಂದ ಮನೆಯ ಹಣ,ಹಾಗೂ ಕೀರ್ತಿಗಳ ನಾಶದಂಥ ತೊಂದರೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು.ಆದರೆ ಗುಣವಂತನಾದ ಒಬ್ಬ ಮಗನಿದ್ದರೂ ಸಾಕು.ಅವನು ಮನೆಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.ಮನೆಯ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ಬೆಳಗುತ್ತಾನೆ.

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತಗಳು -6

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತ

ಕಾಕಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಪಿಕಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಕೋ ಭೇದಃ ಪಿಕಕಾಕಯೋಃ|
ವಸಂತಕಾಲೇ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಕಾಕಃ ಕಾಕಃ ಪಿಕಃ ಪಿಕಃ||

ಕಾಗೆಯೂ ಕಪ್ಪು.ಕೋಗಿಲೆಯೂ ಕಪ್ಪು.ಕೋಗಿಲೆ,ಕಾಗೆಗಳ ನಡುವೆ ಏನು ವ್ಯತ್ಯಾಸ?ವಸಂತ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ,ಕಾಗೆ ಕಾಗೆಯೇ,ಕೋಗಿಲೆ ಕೋಗಿಲೆಯೇ!

ಕಾಗೆ,ಕೋಗಿಲೆಗಳೆರಡು ನೋಡಲು ಕಪ್ಪಾಗಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಿರುತ್ತವೆ.ಅವುಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ಹೇಗೆ?ವಸಂತಕಾಲ ಬಂದಾಗ,ಕೋಗಿಲೆಯು ಸುಮಧುರವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ಕಾಗೆಗೆ ಹಾಗೆ ಹಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಹಾಗಾಗಿ,ಎಷ್ಟೇ ಸಾಮ್ಯವಿದ್ದರೂ ಕೋಗಿಲೆ ಕೋಗಿಲೆಯೇ,ಕಾಗೆ ಕಾಗೆಯೇ!ಕಾಗೆ ನೋಡಲು ಕೋಗಿಲೆಯಂತಿದ್ದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕೋಗಿಲೆಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.ಹೀಗೆಯೇ ಅನೇಕರು ಕವಿಗಳಂತೆ,ಸಾಹಿತಿಗಳಂತೆ,ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಂತೆ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮೆರೆಯುವುದುಂಟು.ಕೆಲವರು ಇತರ ಲೇಖಕರ ಕೈಲಿ ಬರೆಯಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಹೆಸರು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದುಂಟು.ಕೆಲವರು ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದುಂಟು.ಕೆಲವರು ಯಾವುದೋ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿ ಸಂಬಳ ಪಡೆಯುವುದುಂಟು.ಆದರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇವರ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬಂದಾಗ ಇವರು ಸೋಲುತ್ತಾರೆ.ಆಗ ಇವರ ನಿಜವಾದ ಬಣ್ಣ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರತಿಭೆಯುಳ್ಳವನು ಅಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.ಹೀಗೆ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ನಿಜವಾದ ಪ್ರತಿಭೆಯುಳ್ಳವನು ಯಾರು,ಅನುಕರಿಸುವವನು ಯಾರು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.ಹೀಗೆ ಬೇರೊಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಬೇರಾವುದೋ ದೃಷ್ಟಾಂತದಿಂದ ಸೂಚ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುವ ಇಂಥ ಸುಭಾಷಿತಗಳಿಗೆ ಅನ್ಯೋಕ್ತಿಗಳೆನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತಗಳು -5

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತ

ಕಾವ್ಯಶಾಸ್ತ್ರವಿನೋದೇನ ಕಾಲೋ ಗಚ್ಛತಿ ಧೀಮತಾಮ್|
ವ್ಯಸನೇನ ತು ಮೂರ್ಖಾಣಾಂ ನಿದ್ರಯಾ ಕಲಹೇನ ವಾ||

ಕಾವ್ಯ,ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಓದು,ಹಾಗೂ ವಿನೋದಗಳಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ.ಆದರೆ ಮೂರ್ಖರು,ದುರ್ವ್ಯಸನ,ನಿದ್ರೆ,ಅಥವಾ ಕಲಹಗಳಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ.
                                                       ಹಿತೋಪದೇಶ

ಅನೇಕ ಬಾರಿ,ಕೆಲವರು,ಈ ಪುಸ್ತಕ ಓದುವುದರಿಂದ,ಕವಿತ್ವವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವುದರಿಂದ,ಸಂಗೀತ ನೃತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವುದರಿಂದ,ಒಳ್ಳೆಯ ಹಾಸ್ಯಕಲಾಪಗಳಿಂದ,ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ,ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕ್ರೀಡೆಗಳಿಂದ ವಿನೋದವಾಗಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.ಏಕೆಂದರೆ ಇವುಗಳಿಂದ ಹಣ ಬರುವುದಿಲ್ಲ,ಹೊಟ್ಟೆ ಹೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರ ವಿಚಾರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.ಅದಕ್ಕೆ ಕವಿ ಇಲ್ಲಿ ಸರಳವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದಾನೆ.ಇವೆಲ್ಲಾ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ವಿರಾಮದ ಕಾಲವನ್ನು ಕಳೆಯುವ ರೀತಿಯೆಂದು.ಮನುಷ್ಯನಾದ ಮೇಲೆ ವಿರಾಮದ ವೇಳೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಾಗೆ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ದಿನವೆಲ್ಲಾ ಅಲೆಯಬೇಕಿರುವುದಿಲ್ಲ.ಅಂತೆಯೇ ಒಂದಿಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಹಣವಿದ್ದರಂತೂ ಇನ್ನೂ ಅನುಕೂಲ.ಹಾಗಾಗಿ,ಈ ಹಣ,ಬುದ್ಧಿ,ಸಮಯಗಳನ್ನು ಸದುಪಯೋಗಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕೊಡುವ,ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಉಲ್ಲಾಸ ಕೊಡುವ ಮನರಂಜನೆ ಪಡೆಯಬೇಕು.ಅದೇ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ದಕ್ಕಿರುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ.ಬೇರಾವ ಪ್ರಾಣಿಗೂ ಈ ಭಾಗ್ಯವಿಲ್ಲ.ಆದರೆ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯದ ಮೂರ್ಖರು ತಮ್ಮ ಹಣ,ಸಮಯಗಳನ್ನು ದುಶ್ಚಟಗಳಲ್ಲಿ,ಜಗಳವಾಡುವುದರಲ್ಲಿ,ಇಲ್ಲವೇ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ತಮ್ಮ ಕೆಲಸದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವುದರ ಜೊತೆಗೆ,ಬಿಡುವಿನ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದು,ಸಂಗೀತ,ನರ್ತನಾದಿಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವುದು,ಮೊದಲಾದ ಒಳ್ಳೆಯ ಹವ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ಇದರಿಂದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ,ಹಾಗೂ ಸಮಯದ ಸದುಪಯೋಗವಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿ ಉಲ್ಲಸಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತಗಳು -4

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತ

ಸಾಹಿತ್ಯಸಂಗೀತಕಲಾವಿಹೀನಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪಶುಃ ಪುಚ್ಛವಿಷಾಣಹೀನಃ|
ತೃಣಂ ನ ಖಾದನ್ನಪಿ ಜೀವಮಾನಸ್ತದ್ಭಾಗದೇಯಂ 
ಪರಮಂ ಪಶೂನಾಮ್||

ಸಾಹಿತ್ಯ,ಸಂಗೀತ,ಕಲೆಗಳಿಂದ ವಿಹೀನನಾದವನು ಬಾಲ,ಕೊಂಬುಗಳಿಲ್ಲದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪಶು!ಹುಲ್ಲನ್ನು ತಿನ್ನದೆಯೂ ಅವನು ಬದುಕುವುದು ಪಶುಗಳಿಗೆ ಪರಮಭಾಗ್ಯ!

ಮನುಷ್ಯನೆಂದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಸಾಹಿತ್ಯ,ಸಂಗೀತ ಮೊದಲಾದ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿರುಚಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸ್ವಯಂ ಸಾಹಿತಿಯೋ ಕಲಾವಿದನೋ ಆಗದಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿರುಚಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ಅದು ಅವನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.ಮನಸ್ಸು ಮೃದುವಾಗಿ ಹತೋಟಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜೀವನವನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಜೀವನ ನೀರಸವಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ದುಶ್ಚಟಗಳು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.ಹಾಗಾಗಿ ಇವೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲದವನು ಬಾಲ,ಕೊಂಬುಗಳಿಲ್ಲದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಪಶುವೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.ಅಂಥವನು ಹುಲ್ಲು ತಿನ್ನದಿರುವುದು ಪಶುಗಳಿಗೆ ಪರಮಭಾಗ್ಯ!

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತಗಳು -3

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತ

ಪ್ರಾತರ್ದ್ಯೂತಪ್ರಸಂಗೇನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಸ್ತ್ರೀಪ್ರಸಂಗತಃ|
ರಾತ್ರೌ ಚೋರಪ್ರಸಂಗೇನ ಕಾಲೋ ಗಚ್ಛತಿ ಧೀಮತಾಮ್||

ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದ್ಯೂತಪ್ರಸಂಗದಿಂದಲೂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸ್ತ್ರೀಪ್ರಸಂಗದಿಂದಲೂ ರಾತ್ರಿ ಚೋರಪ್ರಸಂಗದಿಂದಲೂ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಇದೊಂದು ಚಮತ್ಕಾರಯುಕ್ತವಾದ ಶ್ಲೋಕ.ಇಲ್ಲಿ ದ್ಯೂತಪ್ರಸಂಗವೆಂದರೆ ಮಹಾಭಾರತ.ಏಕೆಂದರೆ ಮಹಾಭಾರತ ನಡೆಯಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೇ ಪಾಂಡವ,ಕೌರವರು ಆಡಿದ ದ್ಯೂತಕ್ರೀಡೆ.ಸ್ತ್ರೀಪ್ರಸಂಗವೆಂದರೆ ರಾಮಾಯಣ.ಏಕೆಂದರೆ ರಾಮಾಯಣ ನಡೆಯಲು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೇ ರಾವಣನು ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದುದು.ಚೋರಪ್ರಸಂಗವೆಂದರೆ ಭಾಗವತ.ಭಾಗವತವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕೃಷ್ಣಕಥೆ.ಕೃಷ್ಣನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಬೆಣ್ಣೆ ಕದಿಯುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಚೋರಪ್ರಸಂಗವೆಂದಿದ್ದಾರೆ.ಹೀಗೆ ಬುದ್ಧಿವಂತರು,ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೂರು ಮುಖ್ಯ ಗ್ರಂಥಗಳಾದ ರಾಮಾಯಣ,ಮಹಾಭಾರತ,ಹಾಗೂ ಭಾಗವತಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತಾ ಕಾಲಕಳೆಯುತ್ತಾರೆಂದು ತಾತ್ಪರ್ಯ.

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತಗಳು -2

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತ

ದಾನಂ ಭೋಗೋ ನಾಶಸ್ತಿಸ್ರೋ
    ಗತಯೋ ಭವಂತಿ ವಿತ್ತಸ್ಯ|
ಯೋ ನ ದದಾತಿ ನ ಭುಂಕ್ತೇ
     ತಸ್ಯ ತೃತೀಯಾ ಗತಿರ್ಭವತಿ||

ಹಣಕ್ಕೆ ದಾನ,ಭೋಗ, ಮತ್ತು ನಾಶವೆಂಬ ಮೂರು ಗತಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ.ಯಾರು ಹಣವನ್ನು ಇತರರಿಗೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೋ,ಹಾಗೂ ತಾನೂ ಭೋಗಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ,ಅವನ ಹಣಕ್ಕೆ ಮೂರನೆಯ ಗತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಣವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಲು ಎಲ್ಲರೂ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ.ಎಲ್ಲರೂ ಹಣವನ್ನು ಬಹಳ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ.ಹಣಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬಹಳ ಮಹತ್ವ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.ಆದರೆ ಹಣಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ಮಹತ್ವ,ಪ್ರೀತಿಗಳು ಬಂದಿರುವುದು ಅದಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ವಸ್ತುಗಳು ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ.ಹಣಕ್ಕೆ ಏನೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂದಾದರೆ ಅದು ಬರಿಯ ಕಾಗದ ಅಥವಾ ನಾಣ್ಯಗಳಾಗುತ್ತವೆಯಷ್ಟೆ!ಐನೂರು,ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗಳ ನೋಟುಗಳ ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣವಾದಾಗ ಆಗಿದ್ದು ಅದೇ ಅಲ್ಲವೇ?ಆದರೆ ಎಷ್ಟೋ ಜನರು ಇದನ್ನು ಅರಿಯದೇ ಹಣವನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂಡಿಡುತ್ತಾರೆ.ಅದನ್ನು ಬಳಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ.ಅದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಅದರ ಉಪಯೋಗವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಹಾಗಾಗಿ,ಇಲ್ಲಿ ಸುಭಾಷಿತಕಾರ ಹೇಳುವುದು,ಹಣವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು,ಇಲ್ಲವೇ ಸ್ವಯಂ ಭೋಗಿಸಬೇಕು.ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮೂರನೆಯ ಗತಿ,ಅರ್ಥಾತ್ ನಾಶವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು.ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣವಾದಾಗ ಎಷ್ಟೋ ಜನರ ಹಣಕ್ಕೆ ಇದೇ ಆಗಿದ್ದು!ಅಮಾನ್ಯೀಕರಣವಾಗದಿದ್ದರೂ ಅಂಥ ಜನರು ಹಣವನ್ನು ಬಳಸದಿರುವುದರಿಂದ,ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ಅದು ನಷ್ಟವಾದಂತೆಯೇ!ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ,'ಕೊಟ್ಟದ್ದು ತನಗೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದು ಪರರಿಗೆ' ಎಂಬ ಒಂದು ಗಾದೆಯಂತೆ,ಆ ಹಣ ಅವರಿಗೆ ದಕ್ಕದೇ ಇತರರಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ.ಹಾಗೆಂದು ಹಣವನ್ನು ಕೂಡಿಡಲೇಬಾರದೆಂದಲ್ಲ.ಅಥವಾ ದುಂದುವೆಚ್ಚ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಲ್ಲ.ಆದರೆ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕೂಡಿಡಬೇಕೇ ಹೊರತು,ಕೂಡಿಡಲೆಂದೇ ಹಣವನ್ನು ತುಂಬಿಡಬಾರದು.ಕಪ್ಪು ಹಣವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಾರದು.ದಾನ,ವ್ಯಯ,ಕೂಡಿಡುವಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನವಿರಬೇಕು.

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತಗಳು -1

ಸಂಸ್ಕೃತ ಸುಭಾಷಿತ

ಅನ್ನದಾನಂ ಪರಂದಾನಂ ವಿದ್ಯಾದಾನಮತಃ ಪರಮ್|
ಅನ್ನೇನ ಕ್ಷಣಿಕಾ ತೃಪ್ತಿಃ ಯಾವಜ್ಜೀವೇಚ್ಚ ವಿದ್ಯಯಾ||

ಅನ್ನದಾನವು ದೊಡ್ಡ ದಾನ.ಆದರೆ ವಿದ್ಯಾದಾನವು ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದಾನ.ಅನ್ನದಿಂದ ಕ್ಷಣಿಕ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಜೀವನಪರ್ಯಂತ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಅನ್ನದಾನವು ದೊಡ್ಡ ದಾನವೆಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ.ಅದನ್ನು ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿವೆ ಕೂಡ.ಹಸಿದವನಿಗೆ ಅನ್ನ ಕೊಟ್ಟು ಅವನನ್ನು ತೃಪ್ತಿ ಪಡಿಸುವುದು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದೆಂಬುದು ನಿಜ.ಹಸಿವಿನ ಬಾಧೆ,ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನೇ ಬಲ್ಲ.ಹಸಿವಿದ್ದಾಗ ಬೇರೇನೂ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.ಹಸಿವು ಶಮನವಾದರೆ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತದೆ.ಅಂಥವನಿಗೆ ಅನ್ನ ಕೊಟ್ಟರೆ,ಹಸಿವು ನೀಗಿಸಿಕೊಂಡ ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಮಾಧಾನವಾಗುತ್ತದೆ.ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅನ್ನದಾತಾ ಸುಖೀಭವ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.ಅದು ಸರಿ.ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನು ಹಸಿವಿಗಾಗಿ ಬೇಡುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು?ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಂದಲೇ ಅನ್ನ ಪಡೆದು ತಿನ್ನುವುದು?ಆ ಇನ್ನೊಬ್ಬನಾದರೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯಲೇಬೇಕಲ್ಲವೇ?ಹಾಗಾಗಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಗಳಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿದರೆ ಅದು ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದಾದೀತು.ಅದೇ ವಿದ್ಯೆ.ವಿದ್ಯೆಯೆನ್ನುವುದು ಲೌಕಿಕವೂ ಆಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕವೂ ಆಗಿರಬಹುದು.ಒಂದು ನಮಗೆ ದುಡಿದು ತಿನ್ನುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕಲಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾನಸಿಕ,ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆನಂದ ಕೊಡುತ್ತದೆ.ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ನಮಗೆ ಜೀವನಾದ್ಯಂತ ಆನಂದ ಕೊಡುತ್ತವೆ.ಇಂಥ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಅನ್ನದಾನಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಎನ್ನುತ್ತದೆ ಈ ಸುಭಾಷಿತ.ಏಕೆಂದರೆ ವಿದ್ಯಯು ನಮ್ಮ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ನಾವು ನಿಲ್ಲುವಂತೆ,ಇತರರ ಅವಲಂಬನೆಯಿಲ್ಲದೇ ಬದುಕುವಂತೆ ಮಾಡಿ,ನಾವು ಆತ್ಮನಿರ್ಭರರಾಗುವಂತೆ,ಅಂದರೆ ಸ್ವಾವಲಂಬಿಗಳಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.ಹೀಗೆ,ಅನ್ನವು ಕ್ಷಣಿಕ ತೃಪ್ತಿ ಕೊಟ್ಟರೆ,ವಿದ್ಯೆಯು ಜೀವನಪರ್ಯಂತ ತೃಪ್ತಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಗಾಳಿಬೋರೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ

 ಗಾಳಿಬೋರೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ




      ದಿನನಿತ್ಯದ ಜಂಜಾಟ,ಗಲಾಟೆಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಆನಂದವಾಗಿ ನಲಿದಾಡುತ್ತಾ ಮೈಮರೆಯಲು ಒಂದು ರಮ್ಯಮನೋಹರ ತಾಣವೆಂದರೆ ಗಾಳಿಬೋರೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಶಿಬಿರ.ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಸುಮಾರು ನೂರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಗಳಷ್ಟು ದೂರವಿರುವ ಈ ಸ್ಥಳ, ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಜಂಗಲ್ ಲಾಡ್ಜಸ್ ಮತ್ತು ರೆಸಾರ್ಟ್ಸ್ ರವರ ವಸತಿಶಿಬಿರವಾಗಿದೆ.ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂಧ ಕನಕಪುರ ರಸ್ತೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸಂಗಮದ ಕಡೆ  ಹೋದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ವನ್ಯಧಾಮಕ್ಕೆ ಸ್ವಾಗತ ಎಂಬ ಫಲಕ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಹೋದರೆ ಬಲಕ್ಕೆ ಗಾಳಿಬೋರೆಯ ಕಡೆಗೆ ದಿಕ್ಕು ತೋರಿಸುವ ಒಂದು ಫಲಕ ಕಾಣುತ್ತದೆ.ಇಲ್ಲಿಂದ ಒಂಬತ್ತು ಕಿ.ಮೀ. ಮಣ್ಣಿನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಲು ಗಾಳಿಬೋರೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಶಿಬಿರ ಸಿಗುತ್ತದೆ.ನಾವು ಮೊದಲೇ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಜಂಗಲ್ ಲಾಡ್ಜಸ್ ರವರ ತಾಣದಲ್ಲಿ (www.junglelodges.com) ನಮ್ಮ ವಸತಿಯನ್ನು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಹಣ ಪಾವತಿಸಿ ನಿಗದಿತ ದಿನದಂದು ಹೊರಡಬೇಕು.ಅಂದು ಶಿಬಿರದ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯವರೇ ಕರೆ ಮಾಡಿ ನೆನಪಿಸಿ ದಾರಿಯನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು ಹತ್ತೂವರೆ ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾವು ವಸತಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ವರದಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.ನಾವು ಇಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಇಲ್ಲಿ ಸೊಗಸಾದ, ಎಲ್ಲ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿರುವ ಟೆಂಟ್ ಗಳೆಂಬ ಕೋಣೆಗಳಿವೆ.ಇವುಗಳ ಗೋಡೆಗಳು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದು ಈ ಟೆಂಟ್ ನಲ್ಲಿರುವುದೇ ಒಂದು ಆನಂದ! ಇಲ್ಲಿನ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ಸಿಬ್ಬಂದಿಯವರು ಬಹಳ ಸ್ನೇಹಪರರು.

       ದೊಡ್ಡ ಮೈದಾನದಂಥ ಪ್ರದೇಶ, ಮತ್ತು ಎದುರಿಗೆ ಝುಳು ಝುಳು ಹರಿಯುವ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯ ಅತ್ಯಂತ ರಮ್ಯವಾದ ನೋಟ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪುಳಕವುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ! ಹಸಿರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳ ಮನೋಹರ ದೃಶ್ಯಾವಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಾವೇರಿ ನದಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂರಲೆಂದೇ ಒಂದು ದುಂಡಾದ ಕಟ್ಟೆಯ ಆವರಣವಿದೆ.ಮೈದಾನದ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಜೋಕಾಲಿ, ಟೈರ್, ಟೆನ್ನಿಸ್ ಆಡಲು ಹಾಗೂ ಹತ್ತಲು ಪರದೆಗಳು, ಮೊದಲಾಗಿ ಆಟಗಳನ್ನಾಡಲು ಹಲವಾರು ಸಾಧನಗಳಿವೆ.ಅಂತೆಯೇ ಪ್ರತಿ ಟೆಂಟ್ ನ ಮುಂದೆಯೂ ಮಲಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲು ಹ್ಯಾಮಾಕ್ ಅಥವಾ ತೂಗುಮಂಚಗಳಿವೆ.

      ಗಾಳಿಬೋರೆ ಪ್ರದೇಶ ಕಾವೇರಿ ವನ್ಯಧಾಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ.ವಸತಿಶಿಬಿರದ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆ ಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ನಿಂತಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಗಾಳಿಬೋರೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.ಆಸಕ್ತರು ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕರೆ ಇದನ್ನು ಹತ್ತಬಹುದು. ವಸತಿ ತಲುಪಿದ ಬಳಿಕ, ತಂಪಾದ ಪಾನೀಯ ಇಲ್ಲವೇ ಚಹಾ ಸೇವನೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯ ಬಳಿಕ, ಪರಿಸರವಾದಿಗಳು ಒಂದು ನಿಗದಿತ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ನದೀತೀರದವರೆಗೆ ಚಾರಣ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ.ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಹಲವಾರು ವಿಶಿಷ್ಟ ಗಿಡಮರಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಾಣಿಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಲೇಬೇಕಾದ ಒಂದು ಪ್ರಾಣಿಯೆಂದರೆ ಗ್ರಿಜಲ್ಡ್ ಜಯಂಟ್ ಸ್ಕ್ವಿರಲ್ ಅಥವಾ ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ದೈತ್ಯ ಅಳಿಲು.ನನ್ನ ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋದಾಗ ನನಗೆ ನೋಡಲು ಸಿಕ್ಕಿತು! ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ  ಕಾವೇರಿ ವನ್ಯಧಾಮ ಬಿಟ್ಟರೆ ಇದು ಇನ್ನೆಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರಂತೆ ಕಾವೇರಿ ವನ್ಯಧಾಮಕ್ಕೆ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ಸೇರಿದ ಭೀಮೇಶ್ವರಿಯೆಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.ಚಾರಣದ ದಾರಿ ಮತ್ತು ಕಾವೇರೀನದೀತೀರ ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದು ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಒಳ್ಳೆಯ ಅವಕಾಶವಿದೆ.ಚಾರಣದ ಬಳಿಕ, ಗೋಲ್ ಘರ್ ಎಂಬ ದುಂಡಾದ ಕೊಟ್ಟಿಗೆಯಂಥ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸೊಗಸಾದ ಭೋಜನವಿರುತ್ತದೆ.ಇಲ್ಲಿನ ಭೋಜನ,ಬಹಳ ರುಚಿಯಾಗಿಯೂ ಶುಚಿಯಾಗಿಯೂ ಇದ್ದು,ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಊಟ ಮಾಡುವುದೇ ಒಂದು ಚೆಂದ! 

     ಊಟದ ಬಳಿಕ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಬಹುದು ಇಲ್ಲವೇ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಪಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣೆ,ಚಿಟ್ಟೆಗಳ ವೀಕ್ಷಣೆ, ಛಾಯಾಗ್ರಹಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲಕಳೆಯಬಹುದು.ನದೀತೀರದ ಬಳಿ ಪದೇ ಪದೇ      ಬಾಲ ಬಡಿಯುತ್ತಾ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವ್ಯಾಗ್ಟೇಲ್  ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಛಾಯಾಗ್ರಹಣ ಮಾಡುವ ಅದೃಷ್ಟ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು! 

        ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಕೊರಕಲ್ ಅಥವಾ ತೆಪ್ಪದ ಮೇಲೆ ವಿಹಾರ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ.ನದಿಯ ಮೇಲೆ ವಿಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯ ‌ಸವಿಯುವ ಸೊಗಸೇ ಸೊಗಸು! ತೆಪ್ಪದ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವಾಗ ಪಕ್ಷಿವೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಕಾಶವಿದೆ.ಡಾರ್ಟರ್ ಅಥವಾ ಹಾವಕ್ಕಿ,ಕಾರ್ಮೋರೆಂಟ್ ಅಥವಾ ನೀರುಕಾಗೆ, ಹಲವು ಬಗೆಯ ಹದ್ದುಗಳು,ಮೊದಲಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದು.ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಚೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳೂ ಕಾಣುತ್ತವೆ.ಅಂತೆಯೇ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮೊಸಳೆಗಳನ್ನೂ ಕಾಣಬಹುದು!

      ತೆಪ್ಪದ ಸವಾರಿ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದಾಗ ನಮಗೆ ಲಘು ಉಪಾಹಾರ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಯಾದ ಚಹಾ ಕಾದಿರುತ್ತದೆ! ಅನಂತರ, ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ವನ್ಯಜೀವಿ ಚಲನಚಿತ್ರದ ವೀಕ್ಷಣೆ, ಕ್ಯಾಂಪ್ ಫೈರ್ ಮುಂದೆ ಬೆಂಕಿ ಕಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಇತರ ಪ್ರವಾಸಿಗರೊಂದಿಗೆ ಹರಟುವುದು ಮುದ ನೀಡುತ್ತದೆ! ತೂಗುಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿ ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಹರಡಿರುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸವಿಯುವುದು ಇಲ್ಲೊಂದು ವಿಶೇಷ! ಪುನಃ ಗೋಲ್ ಘರ್ ನಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕಳ ಭೋಜನದೊಂದಿಗೆ ರಾತ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮುಗಿದು ಟೆಂಟ್ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖನಿದ್ರೆಗೆ ತೆರಳಬಹುದು.ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಉಪಾಹಾರದ ಬಳಿಕ, ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯ, ಪಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣೆ, ಆಟಪಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ತೊಡಗಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತೂವರೆ ಗಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೊರಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

      ಹೀಗೆ ಗಾಳಿಬೋರೆ ಪ್ರಕೃತಿ ಶಿಬಿರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ಆನಂದವಾಗಿ ಕಳೆಯಬಹುದು.ಈ ಪ್ರವಾಸದ ವೆಚ್ಚ ಮೊದಲಾದ ವಿವರಣೆಗಳಿಗಾಗಿ ಜಂಗಲ್ ಲಾಡ್ಜಸ್ ರವರ ಅಂತರ್ಜಾಲದ  ವೆಬ್ ಸೈಟ್ www.junglelodges.com ಅನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು.